OSGOOD-SCHLATTER

Oorzaak

Dikke en sterke pezen zoals de patellapees en achillespees hechten aan op een aparte botkern van het been. Deze botkern is met groeikraakbeen verbonden met het eigenlijke been en kan meegroeien.  Deze botkern waar de pees op aanhecht vormt een beenderige knobbel die men ook de apofyse noemt. Wanneer men volgroeid is verbeent het groeikraakbeen volledig en is de apofyse één geheel met het been. Doordat deze apofyse als een knobbel uitsteekt verbetert de krachtwerking van een pees zoals het bijvoorbeeld makkelijker is om een deur open te duwen ver van het scharnier.

De dijspier("quadriceps"), de knieschijf("patella") en de patellapees vormen het strekapparaat van de knie. De patellapees loopt van zijn oorsprong op de knieschijf onderaan naar het onderbeen waar ze aanhecht op een beenderige knobbel de "tuberositas" genaamd. Het is een van de dikste en sterkste pezen van het lichaam. De tuberositas is de apofyse van de patellapees.

Osgood-Schlatter is een ontsteking ter hoogte van het groeikraakbeen dat de tijdens de groei aanwezig is tussen de tuberositas en het scheenbeen. Deze zone van groeikraakbeen is de zwakke schakel  van het strekapparaat van de knie tijdens de groei en door intensieve inspanning meestal sporten(voetbal, volleybal, ...) kan irritatie ontstaan: het groeikraakbeen is niet opgewassen tegen de opgelegde belasting.

Daarbij komt dat pezen de lengtegroei van het skelet soms niet kunnen volgen en dus relatief korter zijn waardoor de trekkrachten op het groeikraakbeen nog verhogen.

Symptomen:

 Symptomen zijn pijn tijdens of na het sporten ter hoogte van de knobbel ("tuberositas") van de knieschijf.

Diagnose en onderzoeken:

 De diagnose wordt gesteld aan de hand van het klinisch verhaal en klinisch onderzoek. Radiografie toont in sommige gevallen fragmentatie van de botkern van de onderpool. Echografie en NMR(=MRI scan) hebben geen toegevoegde waarde tenzij er twijfel is omtrent de juiste diagnose.

 

 

Behandeling:

 

  • niet operatief:

  Rust, ijs en ontstekingsremmende gel zullen de ontsteking verhelpen. Kinesitherapie en stretchoefeningen kunnen herval voorkomen. In ernstige gevallen wordt soms een gips aangelegd.