TENNISELLEBOOG

Oorzaak

Dit is een chronische ontsteking("tendinitis") van de aanhechting van de korte strekpees van de pols(de "extensor carpi radialis brevis") aan de buitenzijde van de elleboog(de "laterale epicondyl"), vandaar de naam "epicondyltis lateralis". Het is dus geen gewrichtsprobleem.

 

Symptomen:

Er is pijn ter hoogte van deze aanhechting bij activiteit, in rust of zelfs 's nachts. De aandoening werd eerst beschreven bij tennisspelers maar is ook frequent bij patiënten die herhaaldelijk dezelfde handelingen beroepsmatig of niet-beroepsmatig uitvoeren.

 

Diagnose en onderzoeken:

De diagnose van deze aandoening wordt vooral gesteld door middel van het klinisch onderzoek. Bevestiging kan bekomen worden door middel van een echografie die vocht of degeneratie("tendinose") of soms een verkalking in de pees kan tonen. Soms is een radiografie noodzakelijk om met zekerheid een gewrichtsprobleem(voornamelijk arthrose) uit te sluiten

Behandeling:

De behandeling van een tenniselleboog begint steeds met een niet-operatieve behandeling. Als deze behandeling geen succes heeft kan men eventueel een operatie overwegen.

niet operatief:

Gezien de slaagkans na een operatie 70 tot 80% is, probeert men eerst zonder operatieve ingreep de tenniselleboog te behandelen. Ontstekingsremmende gel na ijsfricties en ontstekingsremmers kunnen beterschap geven. Een elleboogbandage zal de spieren wat ontlasten, waardoor de ontsteking ook kan verminderen. Kinesitherapie geeft meestal ook wat beterschap. Tot slot kan men een inspuiting geven met cortisone. Als al deze middelen na 6 tot 9 maanden nog geen effect hebben, kan men een operatieve ingreep overwegen.

operatief:

Tijdens een operatie wordt de ontstoken pees en de tendinose van de tenniselleboog verwijderd. De ingreep gebeurt ambulant en onder “IVR” verdoving (verdoving van de ganse arm). Na de operatie krijgt men een dik verband, dat de dag nadien wordt vervangen naar een kurkenspalk. Deze spalk moet men 1 week dragen, nadien mag men deze stilaan uit laten. De meeste patiënten gaan terug aan het werk na een 4-tal weken.

 

De bedoeling is om de zieke pees los te maken en te verwijderen. Hierdoor valt te verwachten dat de klachten verdwijnen.

De kans op een goed resultaat en dus succes na de operatie is ongeveer 80%.

Mogelijke complicaties zoals infectie, wondprobleem, zenuwletsels, ligamentletsel, ... komen slechts zelden voor (<1%). Het belangrijkste is dat er ongeveer 20% kans bestaat dat er in minder of meerdere mate pijn aanwezig blijft. Elke operatie aan de elleboog kan een elleboogverstijving veroorzaken. Na de operatie is er meestal een krachtsverlies aanwezig gedurende 3 tot 6 maanden.

Zelfs als de klachten na de operatie duidelijk gebeterd zijn, kan een tenniselleboog steeds terugkomen.