SCHOUDERBREUK

Oorzaak

Essentieel bij breuken van de schouder is het aantal fragmenten en de verplaatsing van deze fragmenten.

·         Two-partfractuur: twee fragmenten, de kop en de schacht

·         Three-partfractuur: drie fragmenten, de kop, de schacht en de grote tuberositeit

·         Four-partfractuur: vier fragmenten, de kop, de schacht, de grote en kleine tuberositeit

De tuberositeiten zijn de aanhechtingsplaatsen van de pezen van de rotator cuff van de schouder.

Bij comminutieve breuken zijn er nog bijkomende lossefragmenten van kop, schacht of tuberositeiten aanwezig.

 

Apart beschouwen we de sleutelbeenbreuken en breuken van de kom en schouderblad.

Sleutelbeenbreuken onstaan door een val op de schouder klassiek maar niet alleen bij fietsers. De breuk kan aan het borstuiteinde, in het midden("midclaviculair), of aan het schouderuiteinde("distaal of lateraal") gelegen zijn. Er kunnen fragmenten zijn die min of meer verplaatst zijn.

Breuken van de kom zijn zeldzaam en meestal het gevolg van verkeersongevallen. Opnieuw zijn het aantal fragmenten en de verplaatsing hiervan belangrijk.

Breuken van het schouderblad zijn eveneens eerder zeldzaam en het gevolg van verkeersongevallen.

 

Symptomen:

Er is meestal ernstige pijn aanwezig, vooral als men de arm wil bewegen. Men kan de schouder ook niet meer normaal bewegen. Na enkele uren zal men een bloeduitstorting zien.

 

Diagnose en onderzoeken:

Diagnose van deze breuken gebeurt door middel van radiografieën en indien nodig scanneronderzoeken.

 

Behandeling:

De behandeling van breuken van de schouder, sleutelbeen, kom van de schouder en schouderblad hangt af van de verplaatsing en het aantal fragmenten.

niet operatief:

Als een breuk van de schouder, kom van de schouder of sleutelbeen weinig of niet verplaatst is, dan wordt deze meestal zonder operatie behandeld. Breuken van het schouderblad worden meestal zonder operatie behandeld. De breuk zal spontaan helen over verloop van een 6-tal weken tot enkele maanden. Men krijgt een draagdoek om de arm te laten rusten en zo weinig mogelijk te bewegen. Na een 3-tal weken zal men stilaan mogen bewegen.

operatief:

Als er een te grote verplaatsing van de breuk is, zal men overgaan tot een operatie. Bij een operatie zal men proberen om de breuk terug op zijn plaats te zetten en deze te fixeren met enkele schroeven en een plaat. Deze plaat mag blijven zitten ook als de breuk genezen is.

Bij oudere patiënten weten we dat de breuk zeer moeilijk heelt als deze wordt gefixeerd met een plaat en schroeven. In dat geval zal men sneller overgaan tot het plaatsen van een prothese. Uw behandelende arts zal met u de verschillende mogelijke behandelingen bespreken en met u trachten een goede keuze te maken.

Mogelijke complicaties zoals infectie, wondprobleem, zenuwletsels, ... komen slechts zelden voor (<1%). Soms geneest een breuk niet (nonunion) en moet men (opnieuw) een operatie uitvoeren. Als de breuk niet geneest en er komen te veel krachten over de plaat en schroeven, kunnen deze ook breken.

Na een breuk rond het schoudergewricht behoudt men meestal bewegingsbeperking. Men kan meestal niet meer met de arm boven het hoofd en de draaibeweging in de schouder is meestal ook beperkt. Deze bewegingsbeperking treedt op na zowel operatieve als niet operatieve behandeling van schouderbreuken. Breuken van het sleutelbeen geven meestal weinig tot geen beperking in beweging.